Kamperen in een mijnveld en veel omrijden

2010
09.03

Zondag (Dag 137)

Deweg van Vang Vieng naar Phonsavan is niet geasfalteerd en het heeft flink geregend de afgelopen dagen, ik moet omrijden via het noorden.

Voor het eerst in een lange tijd ben ik weer écht aan het motorrijden, de motor voelt aan als een overbeladen vrachtwagen maar ik druk hem door de bochten heen en gebruik delen van mijn achterband die al een tijd niet gebruikt zijn.

Onderweg...

Onderweg...

Phonsavan is de hoofdstad van de provincie Xhieng Khouang, deze provincie is een van de meest hevig gebombardeerde van Laos en dus van de wereld.

Bij het opzetten van mijn tent heb ik de haringen er dus niet ingeslagen maar er ingedrukt,zal je net zien dat ik een vliegtuigbom of een verdwaalde landmijn vind.

Maandag (Dag 138)

Mijn accu doet weer raar en met behulp van de lokale Honda dealer fiks ik het probleem, de man staat er op dat hij ook nog iets bijdraagt aan mijn geniale oplossing en wil de accu in mijn motor schroeven, net op het moment dat ik denk ‘dat kan ook wel iets subtieler’ sloopt hij mijn accu en staan we daar allebei naar mijn accu te kijken.

Nadat de lokale accu Einstein met een stuk koolstof een nieuwe pool op mijn accu heeft gelast kan ik naar ‘The field of jars’

Field of Jars

Niemand weet precies waarom ze daar staan en wat hun nut was.

Tijdens de ‘Geheime oorlog’ is dit gebied uitgebreid gebombardeerd en zijn veel van deze potten beschadigd, het gebied eromheen is besmet met UXO.

De wandelpaden zijn allemaal voorzien van wit-rode stenen.

Tussen de witte vlakken kan je lopen, alles dat in het rode gebied ligt is niet 100% vrij van landmijnen, vliegtuigbommen, handgranaten, clusterbommen en overig naar materieel.

De gebruiksaanwijzing is niet helemaal duidelijk....

De gebruiksaanwijzing is niet helemaal duidelijk....

Als ik bij de waterval aankom is het hek al dicht en besluit ik een smal pad langs de rivier te volgen.

Het kost wat moeite maar dan heb je ook wat..

Het kost wat moeite maar dan heb je ook wat..

Het pad word steeds smaller en glibberiger, hier kan ik niet meer omdraaien dus moet ik verder rijden.

Aan de linkerkant zie ik een bergwand en aan de rechterkant zie ik door de bosjes de rivier onder mij stromen, net op het moment dat ik bedenk dat dit een van de naarste plekken is om onderuit te gaan gebeurt dat ook.

Het voorwiel glijdt van het pad richting de rivier, gelukkig kan ik de motor nog net op tijd tegen de grond drukken en glij ik niet met motor en al de rivier in.

Ik probeer de motor op te tillen maar ik glij constant weg in de modder en waarschijnlijk heb ik een rib gekneusd tijdens mijn salto mortale in Vang Vieng want het doet erg veel pijn als ik kracht probeer te zetten.

Bij iedere poging lijkt het voorwiel alleen maar meer richting de rivier te bewegen….

Na 15 minuten komt er een local langs die mij helpt en samen tillen we de motor op.

Onder de modder en drijfnat van het zweet rij ik terug richting Phonsavan.

Plat door de bocht...

Plat door de bocht...

Dinsdag (Dag 139)

Vandaag is de andere pool van mijn accu afgebroken, de Honda dealer is vertrokken naar de hoofdstad van Laos (Vientane) en heeft zijn gereedschap opgeborgen, een andere kerel boord een gaatje in mijn accu pool en ik knutsel zelf de rest in elkaar.

In mijn GPS heb ik een ‘Crater field’ gevonden, en hier in Laos kan dat maar een ding betekenen: Bom kraters..

Ik verwachtte een landschap waar de meest hevig door acne aangetaste puber nog depressief van zou worden maar het valt mee.

Het veld is niet zo groot en is om de 40 meter voorzien van een mooie ronde kuil (waar overigens al 35 jaar niets in kan groeien)

Grote krater

Grote krater

(de kleine kuil waar ik voor sta is niet de krater zelf, de rand die je op de achtergrond ziet is de rand van de krater)

Iets verderop zijn de mannen van Loas UXO bezig om een veld te ruimen, ze zijn voornamelijk op zoek naar oude landmijnen en niet ontplofte vliegtuigbommen.

Het was erg moeilijk communiceren met deze gasten maar nadat ik ze duidelijk maakte dat ik bewondering had voor hun werk en het absolute belang inzag van hun arbeid werden wij vriendjes.

Samen op de foto en daarna lovende woorden over mijn motor…. soms krijg ik het idee dat mijn motor hier een hybride vorm is  tussen een formule 1 auto en een monster truck, alle andere motoren zijn kleiner en langzamer…..

UXO Laos

UXO Laos

De volgende stop is de grot van ‘Tham Piu’ hier zijn tijdens de geheime oorlog 350 mensen omgekomen toen een Amerikaans vliegtuig een raket afschoot in de opening van deze grot.

De laotiaanse regering zegt dat dit voornamelijk Laotiaanse vrouwen en kinderen waren maar hoogstwaarschijnlijk ging het hier om een veldhospitaal van het Noord-Vietnamese leger.

Het museum is dan ook voornamelijk gevuld met beelden van opengereten locals die tijdens hun zoektocht naar eten een ‘Bombie’ hebben gevonden, bijzonder weinig feiten over de grot zelf dus.

Tham Piu Cave

Tham Piu Cave

Woensdag (Dag 140)

Vandaag vertrek ik naar Pakse, een stad langs Route 13, vanaf dit moment ben ik uit de bergen maar is de weg niet overal geasfalteerd.

Na 30 kilometer houdt het asfalt op en probeer ik zelf om off-road door de klei te komen.

Door de regen is het ‘wegdek’ (rode klei) spekglad en de 4 wheel drive vrachtwagens hebben de weg voorzien van diepe sporen die vol zijn gelopen met water en modder…

Na 2 meter begint de motor te glijden en te slippen en rij ik bijna een sloot in…

Na een uur en 2 kilometer kom ik een vrachtwagen tegen en in gebarentaal maakt de chauffeur mij duidelijk dat het alleen maar erger wordt en dat het ook nog eens een kilometer of 100 zo slecht blijft…

Ik draai om en besluit om terug te gaan naar Phonsavan, ik blijf daar nog een dag langer en vertrek morgen via een enorme omweg via Vientane naar Ban Khoun Kham.

Weg dek

Weg dek

De enorme hoeveelheid munitie die is afgeworpen op Laos is onvoorstelbaar, de locals gebruiken de onschadelijk gemaakte munitie werkelijk overal voor, voor mijn kamer staat een vliegtuigbom die een bamboetak ondersteund en een aantal woningen in de buurt hebben een tuinhek dat is gemaakt van vliegtuigbommen.

Ter ondersteuning..

Ter ondersteuning..

Ook in de receptie van het guesthouse is een hoeveelheid munitie te vinden waar  je een kleine oorlog mee kan voeren.

Arsenaal

Arsenaal

Donderdag (Dag 141)

Een van mijn achterste remblokken heeft het deze keer opgegeven, ik probeer de achterrem zo min mogelijk te gebruiken maar er zitten zo enorm veel bochten in de weg dat ik soms wel moet.

Het geluid en de trillingen die van de remschijf komen klinken vreselijk, iedere keer als ik noodgedwongen de achterrem moet gebruiken voel ik mijn motor een beetje doodgaan.

Eenmaal in Vientane aangekomen is het al snel donker en vind ik een goedkoop guesthouse, ik kijk de laatste afleveringen van ‘Fringe’ en ga slapen

Vrijdag (Dag 142)

Rond de middag heb ik een motorcross shop gevonden die nieuwe remblokken heeft voor mijn motor.

Voor 12 euro heb ik een nieuw setje, helaas heeft de winkel geen blokken  voor mijn voorrem.

In de namiddag kom ik aan in Ban Khoun Kham, het is er erg rustig en ik krijg een flinke korting in het guesthouse, later op de avond nodigd de eigenaar van het guesthouse mij uit om mee te eten met zijn gezin en word ik volgepropt met eieren,groente en noodles.

Zaterdag (Dag 143)

De grootste atractie van dit dorp is een grot die 40 kilometer verder op ligt, deze grot is 7 kilometer lang en is enorm groot.

Het is moeilijk in te schatten hoe hoog hij is maar ik denk dat hij soms 40 meter hoog en breed is.

Foto’s maken is binnen helaas niet mogelijk, de grot is te groot en flitsen werkt hier niet.

Op de terugweg breekt er weer een remblok af, weer van het voorwiel.

Gelukkig heb ik een reserve blok en is het probleem al vrij snel opgelost.

Ingang grot

Ingang grot

Zondag (Dag 144)

Onderweg naar Savannakhet kom ik langs een grot die een paar jaar geleden is ontdekt, de grot stond vol met honderden budhabeelden.

Door het regenseizoen is de weg naar de grot onder water gelopen en vaar ik met een bootje naar de ingang.

Voetjes

Voetjes

Ik mag binnen helaas geen foto’s maken maar de hele grot heeft iets magisch, ergens in de grot hoor je af en toe een grote gong en de hele grot lijkt te resoneren,  je hoort én voelt de gong.

Na een flinke maaltijd in een stalletje langs de weg kom ik aan in Savannakhet, er is hier niet veel boeiends te doen maar ik neem hier een paar dagen de tijd om wat rond te lopen en mijn website weer eens bij te werken.

Maandag & Dinsdag (Dag 145+146)

Ik heb de afgelopen twee dagen een tempel bezocht, wat boodschappen gedaan en dit verhaal geschreven, niet vreselijk spannend dus.

10 Responses to “Kamperen in een mijnveld en veel omrijden”

  1. Elisa says:

    The most beautiful picture of FEET I’ve ever seen!!!
    All the best,
    Elisa (Vienna)

  2. Bart says:

    Nice Hendri! Wat een avonturen! WOW! Meer!

  3. Chiel says:

    Hendri, ga toch weer eens fulltime avonturieren. Op je bijna d00d ervaring in de modder na ben je gewoon suf de toerist aan het uithangen.

  4. Willy says:

    Jammer dat je geen foto’s mocht maken van de Boeddhabeelden, die had ik graag gezien.

    HF daar! 🙂

    Wim

  5. aukje says:

    Ga s naar de kapper jongen! Met zo’n mat begin ik de stufi opmerkingen van de geen stijlers te begrijpen!! 😉 mooie verhalen weer!! X

  6. Mike says:

    Hendri,
    Lekker bezig jonge!
    Laat ze maar lekker zeiken daar bij steengijl.

    Kansloos ben jij zeker niet!

    Veel geluk….

    Gr.
    Mike

  7. Frank Leemhuis says:

    Herrie, het blijft leuk om te lezen je stukjes , en ik sluit me nog niet helemaal aan bij chiel, ik geef je nog de voordeel van de twijfel dat je aan het avonturieren bent. wel jammer dat je geld actie niet helemaal gelukt is, had graag wat try-before-you-die voor geld acties gezien, ipv foto’s met wat locals 🙂 gr Frank

  8. Tim says:

    ….volg je nog steeds, even druk geweest!

  9. Marjolijn says:

    Hee Hendri!

    Wordt niet te overmoedig he met je avonturen (motor slib), ik wil graag nog langer van je avonturen genieten! 🙂

    Liefs, Marjolijn

  10. Hendri says:

    @Elisa: The camera loves them 😉
    @Bart: thnx 🙂
    @Chiel: NIETUS!
    @Willy: jammer inderdaad, maar wel erg mooi
    @Aukje: dat moet op dit moment nog maar even wachten (40 dagen 😉 )
    @Mike: Bedankt, ik realiseer mij nu pas hoe makkelijk het is om negatief te reageren op dingen, nog nooit bij stil gestaan 🙂 Hoe is het bij Ballast? zit mijn vervanger nog op zijn plaats?
    @Frank: Na het lezen van de laatste posts wel tevreden ?
    @Tim: Leuk dat je nog steeds meeleest 🙂
    @Marjolijn: Het zal niet de overmoed zijn die mijn reis vroegtijdig beeindigd 😉 even niet opletten is ook voldoende

Your Reply