Een geheim zwembad en Tuben in een tractorband

2010
08.31

Zondag tm Zaterdag (dag 123 tm 129)

Deze week heb ik samen met Sarah in Chiang Mai doorgebracht, het gebruikelijke toeristenspul gedaan.

Wat tempels bekeken, watervallen bezocht, rondjes gereden, avondmarkten bezocht en wat onderhoud aan mijn motor gedaan.

Sarah bij een waterval

Sarah bij een waterval

Budha

Budha

De tandwielen en Ketting uit Pakistan waren van dusdanig slechte kwaliteit dat ze al versleten waren en ik de hele motor voelde trillen en van alles hoorde kraken.

De tandwiel fabriek staat hier in Thailand en alle benodigde onderdelen zijn de  volgende dag leverbaar.

Eerst twijfelde ik nog of het wel echt nodig was om de onderdelen te vervangen, nadat ik erachter kwam dat mijn ketting zo ver van het achtertandwiel te trekken was dat mijn vinger er tussen paste heb ik de knoop doorgehakt, dit gaat binnenkort kapot!

De volgende dag heb ik samen met de monteur nog wat kleine dingetjes gefikst en de motor voelt weer als nieuw 🙂

Ik heb zin om weer verder te gaan, het was erg gezellig afgelopen week maar ik zit nu al weer te lang stil, het tempo moet omhoog!

Deze week heb ik ook een klein experimentje gestart maar dat is helaas mislukt, ik heb een mail naar geenstijl gestuurd, en dat kan op twee verschillende manieren aflopen:

  1. Ze zetten je voor lul maar door een positief geluid gaat het hele ‘Hendri doet dingen voor geld’ idee werken en storten een heleboel mensen een klein bedrag waardoor ik verder kan gaan.
  2. Ze zetten je voor lul en fikken je tot op je enkels af, je bent de internet loser van de dag 🙂

Helaas ging mijn website al vrij snel onderuit en heeft de donatieknop zijn werk niet kunnen doen…

Jammer maar helaas, het was het proberen waard.

Er zijn mensen die mij een donatie hebben gegeven, dit gaat vaak om enkele tientallen euro’s, ik ben jullie hartstikke dankbaar maar dit was niet de intentie van mijn plan.

Nogmaals, ik waardeer het enorm en het helpt mij op dit moment geweldig, maar ik voel mij bij dit soort bedragen ongemakkelijk, als ik weer een baan heb in nederland krijgt iedereen zijn geld terug.

(Kunnen de mensen die een donatie hebben gestort en op de sponsor pagina willen mij een mail sturen?)

Ook hier zie je overal hele lelijke oude kerels met veel te mooie jonge vrouwen rondlopen, het blijft mij verwonderen.

In de kroegen lopen karrevrachten vrouwen rond die je naar binnen proberen te lokken om daar dure drankjes te komen drinken.

Het kost mij soms moeite om Hans Teeuwen uit mijn hoofd te krijgen, het zijn toch niet allemaal ‘kuthoeren’?!

Zondag (Dag 130)

Vandaag vertrek ik van Chiang Mai naar de grensovergang met Laos.(Chiang Khong)

Na een tankstop merk ik dat de druk in mijn voorrem verdwenen is, dit is al een aantal keer eerder gebeurd, een van mijn remblokken is dan op en de zachte laag die het daadwerkelijke remwerk doet is afgebroken.

Twee weken geleden zijn de oude remblokken opnieuw geperst, ze hebben  helaas geen gaten in de houders geboord waardoor de nieuwe laag vrij gemakkelijk loslaat.

De monteur (die ook dit keer binnen 5 minuten gevonden is) heeft natuurlijk geen reserve onderdelen voor mijn europese motor.

Deze Willie wortel laat zich niet tegenhouden en begint te boren en te meten, het nieuwe remblok is qua oppervlakte een stuk kleiner maar ik heb op dit moment geen andere keus.

Als ik zo door blijf rijden sloop ik mijn remschijf, en dat dames en heren is een onderdeel dat ik hier echt niet ga vinden (en het is natuurlijk levensgevaarlijk)

Het andere remblok gaat er binnenkort waarschijnlijk ook uitvallen dus laat ik de man een tweede blok voorbereiden.

Later in de middag begint het landschap te veranderen, de weg wordt smaller en terwijl het aantal bochten toeneemt daalt de gemiddelde snelheid.

In de schemering kom ik aan in Chiang Khong, ik krijg het grootste bord Pad Thai dat ik tot nu toe gezien heb (de logica hierachter mag ik wel: grote man, groot bord) moe maar voldaan val ik in slaap.

Bijna donker

Bijna donker

Het grote probleem van Laos

Laos heeft de twijfelachtige eer om het meest gebombardeerde land ter wereld te zijn, Duitsland, Japan, Irak en Afghanistan komen wat dat betreft net kijken als het om aantallen en Megatons gaat.

30% van de gebruikte munitie is niet ontploft, het gaat hier voornamelijk om zogenaamde ‘Bomblets’ of ‘Bombies’.

Dit zijn onderdelen van Clusterbommen en zijn eigenlijk niets meer dan een hele zwik handgranaten die in een grote container zijn afgeworpen.

De meeste slachtoffers zijn kinderen en landbouwers, door verkeerd gebruik of falen van deze munitie is het hele land verzadigd met deze dingen…

Ik heb een aantal verschillende types gezien en sommige zien er inderdaad uit als speelgoed, van de exemplaren met gele vinnen kreeg ik in ieder geval zin in een potje badminton.

Alle vliegtuigbommen, landmijnen, fosforpatronen, granaten, clusterbommen, kogels en overige meuk worden UXO (UneXploded Ordinance) genoemd, al deze zooi zorgt er voor dat zelfs 30 jaar na dato veel gebieden onbewoonbaar zijn en ongeschikt zijn voor landbouw.

Door een stijgende oud ijzer prijs en armoede zijn er al veel Laotianen omgekomen omdat zij zelf munitie onschadelijk probeerden te maken, een 500 of 1000 ponds vliegtuig bom levert genoeg geld op om een gezin een aantal maanden van eten te voorzien.

Danger!

Danger!

Maandag (Dag 131)

Na een aantal formailteiten bij de grensovergang en een korte boottrip over de Mekong rivier kom ik aan in Laos.

Tripje over de Mekong Rivier

Tripje over de Mekong Rivier

Same Same, but different..

De wegen zijn verrassend goed en het uitzicht is briljant!

Deze weg leidt naar de Chinese grens en een local verteld mij dat hij zo goed is omdat de Thai hem hebben gebouwd om het vrachtverkeer tussen Thailand en China sneller te laten verlopen.

Aan het einde van de avond sta ik stil bij een winkeltje en word ik uitgenodigd door een local om bij hem te komen eten.

Na het gebruikelijke aanbod om een vrouw voor mij te regelen gaan we zitten en komt het eten op tafel.

Wong heeft in een guesthouse gewerkt en spreekt redelijk engels, later op de avond kom ik er achter dat hij zelfs erg goed engels spreekt alleen versta ik dat niet door zijn enorme mega accent.

Landschap

Landschap

Dinsdag (Dag 132)

Waarom de Thai de vorige snelweg hebben gebouwd word mij vandaag al snel duidelijk, de wegen die door de Laotianen zelf zijn aangelegd zijn op zijn minst gezegd frustrerend.

Een deel van de route die ik vandaag rij is niet van belang voor de Thai en ook niet voor de Vietnamezen, de staat van het wegdek is dus belabberd, het vreemdste is dat het wegdek op zich in goede staat is maar er stukken ontbreken.

Ze lijken te zijn weggefreesd of gewoon verdwenen, ik kan mij niet voorstellen dat iemand dit met opzet heeft gedaan dus is er iets fout gegaan bij het aanleggen van de wegen, misschien door een flinke hoeveelheid ‘BeerLao’ bij het ontbijt en middagpauze ?

Brak wegdek

Brak wegdek

Woensdag (dag 133)

In Chiang Mai heeft iemand mij verteld over een ‘geheim zwembad’ bij de waterval van Luang Prabang, vol nieuwsgierigheid kruip en klauter ik over de stenen en modderige hellingen op zoek naar een ‘No swimming’ bord aan het einde van een trap.

Nog een waterval

Nog een waterval

Ik loop over een grote rots die ongeveer 10 cm onder het water ligt, hij is erg glad en ik kan niet goed zien waar ik wel of niet kan staan.

8 meter verderop zie ik het water over de rand naar beneden storten, ik sta boven op de waterval, niet echt de meest ideale plek om onderuit te gaan…

Ik verlies mijn evenwicht en pak een boom beet om mij aan vast te houden, ineens voel ik overal steken en prikken en verlies ik mijn evenwicht weer, wéér pak ik de boom beet word ik wéér aangevallen door mieren die daar in een tros aan een tak hangen.

Aan de andere kant van de waterval vind ik eindelijk het bord en het ‘geheime zwembad’, de beschrijving klopt, het lijkt mij een heerlijke plek om te relaxen en over de rand naar beneden te kijken, nu komt er echter 5 keer zoveel water naar beneden als in het normale seizoen en is het zwembad veranderd in een kolkende massa snelstromend water die bij binnen een seconde over de rand de afgrond in zou spoelen.

Stortbad

Stortbad

In een van de lager liggende baden staat een boom met een touw, na een half uur ben ik uitgespeeld en ga ik terug naar Luang Prabang.

Banzaaaai!

Banzaaaai!

Donderdag (Dag 134)

Een van de gouden regels van een motor reis als deze (vooral in Laos) is: niet doorrijden als het donker is.

Langs deze ’snelweg’ stikt het van de kleine dorpjes.

Waterbuffels, koeien, honden, hangbuikzwijnen, eenden,kippen, locals op brommers,landbouwvoertuigen en kippen hebben geen reflectoren en zeker geen verlichting!

In de  schemering rij ik langs een aantal verlaten winkeltjes en besluit ik daarin te gaan slapen.

Ik dek alle reflecterende delen van de motor af en rij hem een struik in.

Na een dubbele dosis noodles kruip ik in mijn slaapzak en val ik in slaap.

Decoratie

Decoratie

Vrijdag (Dag 135)

Vandaag kom ik aan in Vang Vieng, deze plaats is ‘berucht’ vanwege het Tuben.

In een binnenband van een tractor drijf je langs verschillende cafe’s de rivier af enlaat je je vollopen met halve liters BeerLao.

Het concept is even briljant als het simpel is.

Al snel heb ik vriendjes gemaakt met een groepje nederlanders en gaan we samen verder.

Ik zie dat ze hier ook een grote schommel hebben, je klimt via een trap in een boom en slingert dan vanaf 8 meter hoogte het water in, geinspireerd door de slinger in Luang Prabang probeer ik een trucje, helaas loopt dit iets minder goed af dan gepland (wat natuurlijk helemaaal niets te maken heeft met de hoeveelheid genuttigde biertjes 😉 ) en land ik vol op mijn borstkas.

Pas na een poging of 5 laten mijn longen weer lucht binnen en met een enorm gekrenkt ego zwem ik naar de kant.

Mijn zwembroek is gescheurd en ik heb duidelijk moeite om op adem te komen..

Het feest gaat door en ik drijf vrolijk mee, rond 19:30 ga ik ervandoor om mijn binnenband nog op tijd in te leveren zodat ik mijn borg terug krijg.

In het donker peddel ik als een gek de rivier af en heb ik eerlijk gezegd geen flauw idee waar ik ben.

Net op tijd kom ik aan in Vang Vieng en krijg ik mijn borg terug.

De grote fysieke inspanning van het peddelen in combinatie met het bier eisen hun tol en rond 20:00 gaat het licht uit.

Zaterdag (dag 136)

Uitbrakken…..

De rest volgt over 3 dagen, het was een flinke lap tekst!

5 Responses to “Een geheim zwembad en Tuben in een tractorband”

  1. […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Frederik, Hendri van Oosterom. Hendri van Oosterom heeft gezegd: Een geheim zwembad en tuben in Vang Vieng http://www.ikkomerwel.nl/2010/08/31/een-geheim-zwembad-en-tuben-in-een-tractorband/ […]

  2. Marjolijn says:

    Leuk weer wat van je te horen! Slapen in een lege winkel, watervallen, Tuben klinkt weer super! Deze reis/ervaring pakt niemand je meer af! Wat een reis! 🙂

    Liefs, Marjolijn

  3. Jim says:

    Goed dat je weer onderweg bent. Geld met bakken binnen gestroomd?
    Enjoy

  4. Eddie van de Wiel says:

    Heb ik 50 euro overgemaakt(il Ponte ) gaat meneer feest vieren in Thailand . Groot gelijk , heb je berichten met grote aandacht gevolgd . Ga komend jaar zelf ritje Afrika doen en was benieuwd of die sponsoroproep geld in het laadje brengt !!!Laat mischien nog wel een keer een bericht achter met een website link die ik ook bij wil gaan houden . Veel plezier nog,
    Eddie van de Wiel

  5. Elisa says:

    Dear Hendri,
    Adventure, adventure, adventure… what an exciting life! You are the happiest man now, I guess!?
    Wish you all the best for your further journey!! 🙂
    Greeting from Vienna,
    Elisa

Your Reply